NITYA ANANDA

W lipcu, podczas Festiwalu Wibracje, utwór muzyczny Nitya Ananda, do którego muzykę skomponował David Rausch, miał swoją niecodzienną premierę. Festiwalowicze pokochali go od pierwszej nuty a my… postanowiliśmy pójść za ciosem. Wkrótce powstała jego wersja anglojęzyczna i teledysk. Obie wersje językowe utworu, jak również teledysk, znajdziecie na naszych kanałach Social Media (YouTube). Tu natomiast chcemy podzielić się z Wami jego tekstem/medytacją, która zaprasza do uważności i bycia Tu i Teraz.

Zanim przyszłam na świat, byłam już w Gwiazdach  i w Słońcu.
Jestem Niebem, Jestem Ziemią,
Jestem Powietrzem,
Morzem,
Arbuzem, którego jadłaś wczoraj,
Ludźmi wszystkich kontynentów.

Powstaję z Ciebie a ty ze mnie.
Wszystko we wszystkim.
W niedualnosci
Bez oddzielenia

Jesteś Nitya Ananda
Esencją Wszystkiego

Jesteś Życiem
Jesteś Bogiem
Jesteś Błogością
Jesteś Miłością

Kiedy otwierasz oczy, otwiera oczy Bóg.
Kiedy je zamykasz, Bóg je zamyka.
Bez ciebie nie byłoby Boga,
bez Boga nie byłoby ciebie.
Popatrz Wszystko Tańczy
W Tobie

Zapomnij wszystko, Kochanie.
Nie próbuj niczego pamiętać, zatrzymać, wiedzieć.
Kiedy zapominasz otwierasz się na Wszystko…
Stojąc u progu Tego, czego nie sposób zapomnieć.

Nie martw się niczym, Kochanie.
Twoja tęsknota za Prawdą wprowadza w ruch Cały Wszechświat.
jest szlachetna i piękna.

Otwórz szeroko ramiona.
Wtedy Cisza porwie Cię jak najwspanialsza kochanka.

Zapomnij
Po prostu zapomnij.
Czekam na Ciebie.

Polecamy Twojej uwadze również:

Terapia, ciało, manifestacja i niedualność

Każda z dróg rozwoju może dotykać innego obszaru naszego doświadczenia. Jedna pomaga rozumieć, druga czuć, kolejna zmieniać sposób życia. Ale czasem pod potrzebą pracy nad sobą pojawia się głębsza tęsknota – za odpowiedzią na pytanie, czego tak naprawdę szukamy.

Czytaj więcej »

Samotność po przebudzeniu

Kiedy zaczyna znikać poczucie oddzielnego „ja”, wraz z nim znikają też dawne punkty odniesienia. Jest w tym ogromna wolność, ale czasem również samotność, tęsknota i strata. Satsang nie odbiera ludzkiej wrażliwości – odsłania raczej to, co pozostaje nawet pośród bólu.

Czytaj więcej »